ในที่สุดก้อคงต้องหยุด เพราะกลัว กลัวจิงๆ ไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อน ไม่เคยคิดว่าจะเจ็บกับเรื่องแบบนี้ได้จิงๆ ทั้งๆที่ก้อหลายครั้ง-*- ก้อชอบทำไม่สนใจกับความเจ็บปวดที่เกิดขึ้น แต่ตอนนี้จะไม่แล้วจิงๆ บางทีการอยู่กับตัวเองคงดีกว่าจิงๆ ไม่อยากเสียใจแล้ว ไม่อยากคาดหวังอะไรจากใคร กลัวที่จะเกิดความรู้สึกลึกๆกับใครๆ เคยคิดว่ามันคงสนุก ขำๆได้ แต่คงไม่ใช่แล้วหละ จะไม่พลาดเข้าไปอยู่วงจรแบบนั้นอีกแล้ว ไม่มีอะไรจะดีไปกว่าการอยู่กับpaLที่เข้าใจ เห็นค่ากับสิ่งที่เราทำ เราเป็นตัวของตัวเองได้ เข้าใจใรความเป็นเรา ไม่มีวันทิ้งกัน รักเพื่อนจิงๆนะ ขอบใจที่ไม่เคยทำให้อ๊าฟร้องไห้ เข้าใจมาตลอด อ๊าฟก้อจะรักตัวเองมากๆ จะไม่พยายามหาใครมาอยู่ข้างๆแล้ว ถึงเพื่อนจะไม่ว่างหรือมีใครๆไปกันหมดอ๊าฟก้อจะรออยู่เพื่อนอยู่ในที่ของอ๊าฟมีรัยก้อมาหาอ๊าฟนะ อ๊าฟรออยู่ แฟนไม่รักก้อไม่ต้องห่วงเลยยย เพราะอ๊าฟจะรักเพื่อนๆตลอดไป สัญญาว่าจะคอยอยู่เสมอ เราจะมีเราอย่างนี้ตลอดไป ^^